چه عنبری بالاتر از عطر شهدا؟

سلام بر شهدا

سلام بر شهید سید اردشیر وفایی.

او که دلهای زیادی را با خود برد و اکنون نیز بیش از گذشته دلتنگ اویند .

شهیدم آمدم شاید از عطر ره و یادت باشد مرا نصیبی

به عنبـر فـروشـان اگـر بـگـذری
 شـود  جـامه ي  تو هـمه عنـبری
وگـر بگـذری سـوی انـگِشت‌گـر
 از او جُـز سیـاهی نیابـی دگـر.
(فردوسی)

چه عنبری بالاتر از عطر شهدا؟
خوش به حال شهدا و یک بار کم است به تعداد قطرات بارن خوش به حال شهدا.
آنان در بهشت رضایتند و من در دام من و این دنیای عفن آلود.

برادرم ! واقعیت این است هر چه به فرتوتی و پیری نزیدک تر می شوم خوش به حال شهدایم پر رنگ تر و بیشتر می شود.
عجبا چه کنم با سرطان و سکته و تصادف کاش می شد برای همیشه هر نوع مرگی را رد می کردم الا شهد شهادت.
اما عجب پنداری من کجا و ره شهدا کجا؟
پس بگذار باز بگویم خوش به حال شهدا.و خوش به حال شهید سید اردشیر.

سید باشی و شهید هم بشوی چه می شود؟

درسهایی از تصویر شهدا

خردم گوید دقتی گر نثار عکس شهدا شود بسیار درس آموز خواهد بود به عکس بسیار دلنشین شهید بالنگ نگاه کردم و دقایقی دقت صرف کردم حاصلش این شد:

سلام بر شهدا و نیز سعیدم

به این عکس که می نگرم گویا به آرامش بیشتر دعوتم می کند.
گویا پاک بودن را تبلیغ می کند .
می گوید حریص نباشید و از غفلت فرار کنید.
این تصویر زیبا حرفش این است به دورتر از دنیا نظر داشته باشید.
او می فرماید آب مایه ی حیات است و شما نیز تا می توانید روحیه بخش باشد
ظاهر این شهید عزیز می فرماید خیلی ها از نظر ظاهر هم با ما شهدا فاصله گرفته اند.سادگی و متانت و سیمای نورانی این شهید کجا و صورتهای تراشیده و قیافه های سرشار از تکبر کجا؟!
برداشتهای این کمترین از تصویر بالنگ شهیدم تمام نشد اما وقتم تمام شد.


پس می توان بدون خواندن خاطره ای هم از تصویر شهدا نیز درس گرفت.

نامه ای به دوستی که یاد شهیدان را نگه می دارد

سلام + رحمت های واسعه خداوند بر شما و آن خانواده محترمت.
خاتم رسولان الهی فرمودند همه ی خوشبختی ها در داشتن عمری طولانی و صرف آن در ره خداست آن را نیز برایتان و نیز برای خوانندگان یادنیکانتان و حتی برای محبانتان خواستارم.
شیخ دلداده  شهدا! آیا صرف زمزم عمر برای پررنگ شدن یاد شهیدان از مصادیق بارز تعظیم شعائرالله نیست؟ به یقین هست. با خرج کردن جام جام از زمزم عمر در این ره غبار غفلت شسته می شود . پس مرحبا بر نیکانی که ثمره ی عمرشان تولید یاد شهدا و نیکان است.
بنده نیز انشاالله بی یاد شهید از صرف عمر اجتناب خواهم کرد.به یاد آنان در گستره قدرت بلفاییم به فریاد مظلومان می رسم.
سعی خواهم کرد جنس اخلاقم از جنس اخلاق شهدا باشد.
عیار کردار و گفتارم برادر عیار و گفتار شهیدان باشد.
جد و جهد خواهم کرد در هر عصری پرچم آرمان های شهدا را در دست داشته باشم.
جد وجهد خواهم کرد دل امام شهدا و جانشین فرزانه او را نیازارم و ...
پس شما ها نیز گاه دعا گویم باشید 

ای شهید آمدم تا...

آمدم تا بگویم باز غبطه خور حال شهدایم .
آمدم تا با آمدنم به همگان اعلام کنم هر چند شهادت را دوست دارم اما او مرا دوست ندارد.
آمدم با همه وجودم بگویم اگر شهادت نیم نگاهی کند و سبز چراغی نشان دهد با افتخار زیر پایش را می بوسم و در آغوشش قرار خواهم گرفت.
دلم می گوید: گر شهادت بارها هم دست رد بر سینه ام بزند ولی بعد از هزاران بار ، مثبت جوابی بدهد، هرگز باب شهادت را رها نخواهم کرد.
او می گوید من از شهادت جسم سالم یا سر و صورت سالم بودن را هم نمی خواهم بلکه فقط و فقط خدای شهادت و رضایت او را می خواهم.
چه می شود اگر شهادت باشد و قصه و قضیه شهادتم مثل این شهید، خفته دلان را نیز بیدار کند؟
جانا خدارا چه دیده ای و می پنداری شاید روزی شهید شدم شاید.
شاید شما هم در تشیع جنازه ام بودید شاید.

خدایا تورا به روح این شهید عزیز و همرزمانش جدایی مرا و ما را از این دنیا با دستان سرشار از خیر و برکت شهادت قرار بده نه سکته و سرطان و تصادف و...

خوش به حال شهدا .

طاير گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

كه در اين دامگه حادثه چون افتاده ام


خوش به حال شهدا .

دلتنگ خودم هستم نمیدانم چگونه و در چه قالبی خواهم رفت .
صورت و سیرتی که تقدیم خواهم کرد چه خواهند بود؟روسفید و ...یا زبانم لال ...؟

پس به جاست گر به تعداد نفس هایم بگویم خوش به حال شهدا.