وبلاگ شهید سید اردشیر وفایی

با بسم الله الرحمن الرحیم نوشتم تا ثواب بسم الله ...را نیز نثار  امام و همه ی شهدا به خصوص شهیدسید اردشیر وفایی کنم.آنان دربهشتند وشاید این کمترین هم با گفتن بسم اللهی راه نفوذی به دیار آن ها بیابم.

رسول خدا(ص) فرموده اند همه خوشبختی ها در این است که انسان عمر طولانی داشته باشد و آن عمر بلند را درره خدا صرف کند.

اما شهیدان همه ی خوشبختی ها را با کوتاه ترین عمرها نیز برای خویشتن به دست آوردند .آنان از سویی مسرورند که جان را با گرفتن سرطان ویا تصادف و ...از دست ندادند و از طرفی خوشحالند که یک شبه ره صد ساله  را پیمودند و در زیر چتر رضایت الهی قرار گرفتند و خون با برکت آنها برای همیشه صرف صراط اسلام  و دین شده است.

عزیز من آیا تا کنون شاهد جان دادن کسی بوده ای؟آیا دیده ای کسی را که به سرطان خون مبتلا شده باشد و ذره ذره در حال لاغر شدن و در ره جان دادن باشد ؟

چه روزها که از خوردن نان وغذایی و حتی گفتن سخنی و تکان دادن دست وپایی عاجز می مانند اما نمی میرند هر آن این لحظات بسیار سخت می گذرد و گذشت ساعتی از آن برابر با چند دهه از روزهای سلامتی.

آیا دیده اید این نوع مریض ها که روزهای متمادی زیادی به پشت خوابیده اند و بر اثر همین یک جا بودن ها پشت و پوست پشتشان سرشاز زخم می شود؟

  با این همه زجر و ذره ذره جان دادن این مرده ای بیش نیست ولی شهید  فدایی دین و چه بسیار است فاصله بین مقام  مردن و در ره دین شهید شدن ؟

از این رو با تمام وجود می نویسم خوش به حال شهدا .

خوش به حال شهید سید اردشیر وفایی که با همه ی قداستی که داشت و با آن دل پاکی که داشت به محضر  پدر و مادر محترم و مکرمش رسید ،آخرین خداحافظی و حلا لیت طلبیش را به اتمام رساند و  به دوستان شهیدش پیوست و بعد از گذشت سالها از شهادتش و  نیز بعد از چند سال انتظار آمدن جسد مطهرش به وطن اسلامی رسید و در بهشت زهرای کوهدشت قرار گرفت.